Ik beken: ik ben niet zakelijk mei21

Tags

Related Posts

Share This

Ik beken: ik ben niet zakelijk

Laatst zei iemand tegen mij dat ik eigenlijk niet zo zakelijk ben. Aangezien ik van mening ben dat ik elke dag nog kan leren, heb ik die opmerking op me in laten werken en geprobeerd uit te vinden of die persoon (on)gelijk had en wat dat dan betekent.

Wat is de definitie van zakelijkheid? In het woordenboek vind ik synoniemen, zoals: bondig, no-nonsense, doelmatig, commercieel, nuchter en waardevrij. Allemaal termen waarin ik mezelf herken, maar al reflecterend op eigen handelen kwam ik tot de conclusie dat die persoon die me aan het denken heeft gezet, voor een deel gelijk had.

Als ik voor het eerst een ontmoeting heb met een directeur van een bedrijf, welzijnsorganisatie of gemeente, dan is voor mij het doel er achter zien te komen of het goed voelt en ik vertrouwen heb. Dat er een klik is. Immers, bij een akkoord zal ik mijn naam en die van mijn medewerkers aan die andere organisatie verbinden. Voor mij is het gevoel erg belangrijk. Die eerste ontmoeting is bepalend voor de keuze of ik wel of niet met de andere partij in zee ga. Referend naar de syoniemen die in het woordenboek staan, is dat niet zakelijk. Ik ga immers voor een deel af op mijn intuïtie. Niet waardevrij dus.

In sommige Aziatische landen wordt er tijdens een eerste ontmoeting alleen gegeten en gedronken en vooral niet over zaken gesproken. Wellicht is het te wijten aan mijn Indische achtergrond dat ik me bij die manier van kennismaken senang voel.

De afgelopen jaren heb ik veel gesprekken gevoerd met verschillende organisaties over onder andere het gezamenlijk optrekken tijdens een aanbestedingsprocedure. Ik heb meegemaakt dat de andere partij meteen ter zake wilde komen. Praten over het bestek. Er achter zien te komen wat ons uurtarief is. Met wie we nog meer contact hebben. Onze werkzijze. Etc. Vooral uithoren en zo weinig mogelijk delen. En, het is gebeurd, proberen met behulp van onze naam een opdracht binnen te halen om daar vervolgens eigen mensen in te zetten. Ik veroordeel die werkwijze niet, maar dat is in mijn ogen een manier van zakelijkheid gericht op korte termijn successen en niet op vertrouwen en langdurige samenwerkingen. Dat past niet bij mij.

Het is old school, maar ik denk dat een deel van de mensen zakelijkheid nog steeds zal definiëren als vooral slimmer proberen te zijn dan de partij waarmee onderhandeld wordt en daar zoveel mogelijk budget of winst uit zien te halen voor de eigen organisatie. Als dat de definitie is, ben ik  inderdaad niet zakelijk. Mijn definitie van opbrengst is niet alleen uit te drukken in financiële termen. Voor mij zijn onderling vertrouwen en een prettige werksfeer voor iedereen belangrijk. De bijdrage die we leveren aan de leefbaarheid en veiligheid in buurten. Het verschil dat we samen kunnen maken met betrekking tot talent- en persoonlijke ontwikkeling van jongeren. De kwaliteit van het werk die we samen willen gaan leveren. De ruimte voor eigen initiatieven. Imago.

Wat mij betreft blijft het tijdens eerste ontmoetingen dus vooral bij samen wat drinken, eten en praten over de dingen die ons bezighouden in het leven, behalve zaken.